با فرد بیمار در خانه چه رفتاری داشته باشیم؟


با فرد بیمار در خانه چه رفتاری داشته باشیم؟

برخی می گویند سلامتی تاجی است بر سر افراد سالم که تنها بیماران آن را می بینند. افراد زیادی هستند که از فرد بیماری مراقبت می کنند. این بیمار چه جزو افراد نزدیک خانواده باشد چه از بستگان دور، نحوه رفتار با او باید به گونه ای باشد که در روند بهبودش سرعت نسبی ایجاد کند. حتی اگر بیمار مراحل پایانی زندگی اش را سپری می کند باز هم به توجه و مراقبت های خاص نیاز دارد. دکتر شهربانو قهاری به شما خواهد گفت با بیماری که در خانه دارید چه رفتاری داشته باشید.

 

بیماران به حمایت نیاز دارند


بیمارانی که مدتی طولانی در بستر بیماری هستند به دلیل آسیب هایی که از لحاظ جسمی و روانی متحمل شده اند، به مراقب و توجه بیشتری از سوی اطرافیانشان نیاز دارند و باید از آنها حمایت کرد. گروه دیگری از بیماران به تازگی دچار بیماری حادی شده اند و هنوز در مقابل پذیرش بیماری شان مقاومت می کنند و درمان هایشان را جدی نمی گیرند. برای این بیماران نیز باید تدابیری اندیشید تا درمان را جدی بگیرند و این حداقل کاری است که اطرافیان باید انجام دهند.

 

بیمارانی که فرصتی ندارند


گروه دیگری از بیماران روزها یا ماه های پایانی عمرشان را پیش رو دارند. واکنش در مقابل این بیماران در کشورهای مختلف متفاوت است و پزشکان برخوردهای متفاوتی دارند. دربعضی کشورها اساس بر این است که حقیقت به بیمار گفته شود تا اگر کار نیمه تمام یا خواسته ای دارد آن را به انجام برساند. گاهی اوقات از اطرافیان بیمار خواسته می شود که حقیقت را به بیمار اعلام کنند اما آنها از این کار سرباز می زنند و در نهایت بیمار از طریق دیالوگ های رد و بدل شده پنهان بین اطرافیانش کشف می کند که چیزی تا پایان عمرش باقی نمانده است. در این شرایط حالت روانی بیمار بدتر می شود چون بدون آمادگی متوجه وضعیت بیماری اش شده است. هرچند مرگ ناگهانی استرس های مرگ تدریجی را ندارد اما اطلاع دادن به بیمار از اینکه فرصت زیادی ندارد این امکان را به او می دهد که خود را برای مرگ آماده کند. اگر بیمار مطلع شود که فرصت محدودی دارد می تواند از اطرافیانش طلب بخشش یا برای گناهانش توبه و استغفار کند و با این کار قدری آرام تر شود.

 

بیمار نگران بعد از مرگش است


وقتی پزشک بیمار را از اینکه به زودی فوت می کند مطلع کرد وظیفه اطرافیان است که بیمار را آرام کنند. اغلب بیماران نگران این موضوع هستند که بعد از مرگ آنها چه اتفاقی برای اعضای خانواده شان می افتد و به همین دلیل احساس خوبی ندارند. در این مواقع آشنایان باید این قوت قلب را به شخص بدهند که بعد از مرگ مراقب اعضای خانواده اش هستند و نگرانی بیمار را کم کنند. با همین کار استرس و تشویش بیمار قدری کمتر می شود و می تواند با آرامش بیشتری خود را برای مرگ آماده کند.

 


مراحل پذیرش مرگ توسط بیمار


وقتی بیمار برای اولین بار از رسیدن زمان مرگش مطلع می شود طبیعی است که دچار شوک و ناباوری شود. بعد از این مرحله ممکن است بیمار دچار حالت خشم شود و باز هم در مقابل پذیرش مرگ مقاومت کند. در مرحله خشم بیمار با خود می گوید چرا این اتفاق برای او افتاده و دیگران ا��ن شرایط را ندارند؟ بعد از گذر از مرحله خشم، بیمار دچار افسردگی می شود و بعد از طی شدن این مرحله قبول می کند که با لجاجت چیزی تغییر نمی کند و در نهایت مرگ را می پذیرد. عده ای از بیماران این مراحل را سریع تر از بیماران دیگر طی می کنند و عده ای به کندی. البته باید گفت این مراحل مطلق نیست و ممکن است شخصی در همان ابتدا با این موضوع خیلی خوب کنار بیاید و آرام رفتار کند، امایادمان باشد افرادی که بیماری حادی دارند و مرگ در انتظارشان است خیلی بیشتر از یک بیمار معمولی به مراقبت و توجه عاطفی اطرافیانشان نیاز دارند.

 

اقداماتی که باید انجام داد


در شرایطی که بیماران در مورد قبول بیماری شان مقاومت می کنند وظیفه اطرافیان است که به آنها کمک کنند تا با باور بیماری به درمان کمک کنند. اگر چند ماه به زندگی بیمار مانده اطرافیان باید با صحبت کردن از او بخواهند در این روزهای پایانی، از زندگی اش لذت ببرد و کیفیت زندگی اش را در همین فرصت اندک افزایش دهد. قطعا توجه و حمایت اطرافیان می تواند به بیماران کمک کند که مراحل درمان را راحت تر طی کنند.

دکتر شهربانو قهاری


دکترای روان‌شناسی بالینی عضو انستیتوی روان‌پزشکی تهران

نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه