بیگانه تازی در فروشگاه های پوشاک ایرانی


بیگانه تازی در فروشگاه های پوشاک ایرانی - تصویر 1

اپیزود اول: ما ایرانیان از حس میهن دوستی و تعصب ملی سرشاری لبریزیم، آنقدر که اگر کسی ذره ای پا از گلیمش فراتر بگذارد و بخواهد پشت چشمی برای کشورمان نازک کند و به دینمان، فرهنگ و اصالت مان کوچک ترین توهینی بکند بشدت جوش می آوریم و واکنش نشان می دهیم.

 


اگر تاریخ را مرورکنید خواهید دید که همیشه مردم ما با عشق به وطن در همه حال برای ایران حتی با دست خالی جانفشانی کرده اند؛ مردم ما همان هایی هستند که نگذاشته اند هیچ گاه آب خوش از گلوی استعمارگران پایین برود و ایران سرزمینی برای بیگانه تازی شود، همان هایی که جان دادن در هشت سال دفاع مقدس برایشان آب خوردن بود، آنها که با غیرت همه مشکلات پس از جنگ را از سر گذراندند و ایران را دوباره سربلند و آباد کردند.


همان مردمانی که تحریم ها را از پا درآورده و برای نام خلیج فارس غوغا به پا کرده و هزار حکایت دیگر که خود شاهد آن بوده اید.

 


اپیزود دوم: وقتی که به هند سفر کردم، تمام پیشداوری هایم درباره این کشور نقش بر آب شد؛ نه از گل و بلبل فیلم هندی خبری بود و نه از قهرمانانی که یک تنه یک لشکر را از پا درمی آوردند و هر دقیقه آشوب بپا می کردند. تنها مردمی سر به زیر، آرام، به ظاهر بی انگیزه و بی تفاوت را می دیدیم که به آن وضع کاملا قانع بودند.


حتی آنها که کنار خیابان به دنیا می آیند، زندگی می کنند و همانجا می میرند و برای بهتر شدن وضع شان هیچ تلاشی نمی کنند. به خودم گفتم بیخود نیست که این همه سال کشور هندوستان مستعمره بوده و این همه خفت و خواری را تحمل کرده است!

 


خیالم راحت بود که با وجود اجناس چینی لازم نیست هزینه گزافی برای خریدن سوغاتی بپردازم تا این که برای خرید در شهر دهلی روانه بازار شدم.


آن وقت بود که دیدم به جز اجناس هندی نمی توانم چیز دیگری بیابم، پس از پرس وجو متوجه شدم اکثر هندی ها به جز تولیدات کشور خودشان جنس دیگری بخصوص کالاهای چینی نمی خرند، چون این کشور را رغیب اقتصادی خودشان می دانند و حاضر نیستند آب به آسیاب رغیب بریزند، به همین علت غیر از فروشگاه های خاصی، بقیه جنس خارجی ارائه نمی دهند.

 


اپیزود سوم: از سفر که برگشتم برای خرید سوغات روانه بازار خودمان شدم. خدا برکت بدهد! هر چه می خواستی جنس خارجی ارزان و گران دم دستت بود. من که متحول شده بودم اسم اصیل ایرانی سردر مغازه ای که باسلیقه تحسین برانگیزی خطاطی شده و آبی فیروزه ای آن را احاطه کرده بود، جذبم کرد.


در ویترین زیبایش چند ساز اصیل ایرانی به همراه فرش دستباف زیبایی که روی آن صنایع دستی هنرمندان ایرانی قرار داشت چشم را خیره می کرد؛ اما نه آنقدر که متوجه لباس های داخل این قاب افسونگر شیشه ای نشوم. داخل فروشگاه آقایی با مویی بلند، ردایی سپید و فروهری بر گردن، مشتری هایش را قانع می کرد، اجناسی که خریده اند اصلِ اصل است، «چو ایران نباشد تن من مباد... .»

 


صدای آقای فروشنده نگذاشت بیت دوم را بخوانم، از من پرسید چه می خواهم. از او خواستم چند پیراهن بدون مارک و یک مانتو برای خودم بیاورد، گفت پیراهن هایش همه مارک دارند، اما چند لحظه بعد یک مانتو چروکیده چهار وجبی در برابرم بود، هنوز کابوس اتو کشیدنش را به پایان نرسانده بودم که سیل اطلاعات بر سرم ریخت: «مانتو کار ترک است، پارچه اش حرف ندارد، جدیدترین مدل سال است که توسط بهترین طراحان ترکیه و اروپا طراحی شده و...»


حرفش را قطع کردم و از او یک کار ایرانی خواستم. پوزخندی زد و گفت: «تمام مشتری ها دنبال کار ترک هستند به همین علت ما کار بنجل نمی آوریم! جای دیگری دنبال دوخت وطنی بگردید.» بعد ادامه داد: «تن بزنید بعد قضاوت کنید.» با خودم گفتم ادبیاتشان هم مثل تعصب ملی و اجناسشان فرق کرده تا یک سال پیش می گفتند: «بپوشید.»

 


به چند فروشگاه دیگر هم سر زدم، اما آش همان بود و کاسه همان.


ظاهراً ما تا آنجا معتقدیم که هنر نزد ایرانیان است و بس که پای خریدکردن در میان نباشد آن زمان دیگر مرغ همسایه غاز می شود و عِرق ملی فراموش، چه جیبمان یاری کند یا نکند در هر صورت یا کالای بنجل خارجی می خریم یا مارک های چشم حسود کور کن، در مواردی استثنایی هم شاید گوشه چشمی به تولیدات ملی بیندازیم.

 


ما که در همه حال یار و یاور کشورمان هستیم و دائم سنگ ایرانی بودنمان را به سینه می زنیم جای تأسف است اگر بدانیم تولیدکنندگان پوشاک ایرانی مجبورند مارک های خارجی را به تولیداتشان بچسبانند تا در این آشفته بازار بتوانند روی پایشان بایستند و از پا نیفتند. ای کاش زمانی که در هر فروشگاهی جنس ترک را بر سر ما ایرانی ها می کوبیدند کمی غرورمان خدشه دار می شد و پای ترکتازی را در فروشگاه های وطن می بریدیم.


لازم نیست به مباحث سنگین اقتصادی مانند اهمیت حیاتی مسأله تولید و بهره وری داخلی، ایجاد اشتغال پایدار ، واقعی و... بیندیشیم، تنها کافی است همان طور که رهبر معظم انقلاب نیز اشاره کرده اند به سهم خودمان به مصرف تولیدات داخلی که مهم ترین و تأثیرگذارترین حرکت در حفظ استقلال، سرافرازی و پیشرفت کشور عزیزمان است توجه کنیم و چتر حمایتمان از وطن را فراتر از میادین ورزشی، فرهنگی، علمی و... بگسترانیم تا تولیدکنندگان این مرز و بوم نیز زیر سایه آن بیاسایند و با افتخار، نشان ایرانی بودن کالایشان را با حمایت ما، پشتیبان تولیداتشان کنند.

 


بنفشه رضایی

نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه